W symulacjach, nadmiarze danych, fałszywych pewnikach i syntetycznych relacjach – analizujemy, dociekamy. Nie znając samych siebie, zmieniamy to, co nigdy nie potrzebowało zmian. Zagubieni, tworzymy istoty inteligentniejsze od nas, jednocześnie gubiąc własną tożsamość. Artyści skupiają się na symptomach współczesnej kondycji: ekologicznej, technologicznej, egzystencjalnej. To obrazy świata, w którym degradacja następuje na zewnątrz — w postaci zmieniającego się świata flory i fauny, jak i od wewnątrz: w człowieku, który gubi granice pomiędzy realnością a symulacją, między tożsamością a algorytmem.

Podczas gdy my trwamy w pętli spekulacji, lęku i destrukcji— natura— wciąż znajduje rozwiązania. I jest przypomnieniem, że być może, to nie my jesteśmy centrum świata.

Osoby artystyczne: Alicja Godyń, Karolina Smołka, Klaudia Khan, Natalia Kolbiarz, Oskar Krzykalski, Kacper Bijoś