A więc pop.
Bardzo dużo bardzo popowych portretów.
Portretowa układanka pozwala zauważyć konkretną właściwość obrazów – zdjęcia są silne fabularnie.
Te fabuły, to historie/relacje/bajki/sny.
Autor podchodzi do pracy w zadaniowy sposób – celem projektu jest konsekwentna realizacja pomysłu.
Mocnym punktem każdej opowieści jest ten w momencie, w którym narracja przygotowywanej sesji organizuje się we właściwą, obrazową formę.
Wyjątkowo „obiektową”.
Fotografia zyskuje siłę znaku, jak jednopensowy znaczek pocztowy z wizerunkiem brytyjskiej królowej.
Takie odniesienie jest tym bardziej nośne, że artysta myśli kontekstem okładki płytowej, której zadaniem jest zapadać w pamięć.
Kwadrat obwoluty przechowuje emocje, które odtwarza muzyka.
Zdjęcia Roberta to katalog wizualiów w którym wyświetla się spektrum zachowań twórcy w perspektywie trzech dekad.
Jego inscenizacje testowały i testują krawędzie naszej wrażliwości na narracyjne napięcia, na logikę zarejestrowanych momentów, na niekiedy irracjonalne zastosowania rekwizytów.
Zatem jego prace to nie tylko zaskakujące, wybujałe, często bezkompromisowe, autorskie wizje portretowanych muzyków, literatów, reżyserów i polityków – to także świadectwo zmieniającej się przez lata percepcji fotografii.

Wystawa otwarta:
Wtorek-Sobota: 15:00-19:00
Niedziela: 14:00-18:00